Δευτέρα, 27 Μαΐου, 2019

«Να βγάλουμε έναν δήμαρχο από την περιοχή μας…»

solidarity

Συνειδητά, σε αυτές τις εκλογές επέλεξα να μην αναρτήσω σκόρπια αποτελέσματα παρά μόνο τα τελικά, όταν εκδοθούν τα επίσημα στοιχεία από το Πρωτοδικείο. Δεν θα μπω όμως ούτε στη διαδικασία να σχολιάσω ή να αναλύσω τα αποτελέσματα των Δημοτικών εκλογών μιας και όλα κύλησαν πάνω στο αναμενόμενο σενάριο και το «ντέρμπι» που έρχεται την Κυριακή ανάμεσα στους κ.κ. Σουσούδη και Λοτσάρη, που διεκδικούν τη Δημαρχία στην Άνδρο.

Θα ήθελα σήμερα να θίξω απλά και όσο πιο κατανοητά μπορώ, ένα μεγάλο ζήτημα που με προβληματίζει από την συνένωση του Δήμου Άνδρου και δυστυχώς οι σκέψεις μου επιβεβαιώνονται καθημερινά και πολύ περισσότερο στα λίγα αυτά χρόνια που μένω μόνιμα στο νησί. Και φυσικά αναφέρομαι στον τοπικισμό που δυστυχώς πρωταγωνιστεί πάντα. Από το εκάστοτε μεγάλο ζήτημα που μπορεί να απασχολεί το νησί και τα έργα που πρέπει να γίνουν, μέχρι τις εκδηλώσεις και τα πολιτιστικά δρώμενα. Για να μην παρεξηγηθώ, φυσικά και δεν είναι κακό να αγαπάς την περιοχή που ζεις. Μόνο που στην περίπτωση μας τα πράγματα είναι περισσότερο ακραία, από την φυσιολογική αγάπη που μπορεί να έχει κάποιος για τον τόπο του.

«Να βγάλουμε έναν δήμαρχο από την περιοχή μας»… Προσπαθώ να φιλτράρω αυτές τις λέξεις καιρό τώρα αλλά ειλικρινά αδυνατώ να τις κατανοήσω και καταλήγω σε ένα πράγμα. Ότι απλά ζούμε νυχτωμένοι. Λες και αν ο υποψήφιος Δήμαρχος που είναι από την περιοχή μας όταν εκλεγεί θα βγάλει ένα μαγικό ραβδί και θα λύσει όλα τα προβλήματα. Θα αποκλείσει τις άλλες δύο Δημοτικές Ενότητες και θα ασχοληθεί μόνο με τη δική του «πατρίδα».

Έχετε ακούσει τη φράση «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα»; Κάπως έτσι λειτουργούμε, πολίτες και αυτοδιοικητικοί… Απαιτούμε λύση στα σκουπίδια, προς Θεού όμως δεν τα θέλουμε και στην πόρτα μας. Συμφωνούμε να έχουμε ανεμογεννήτριες στο νησί, όμως εννοείται πως δεν τις θέλουμε πάνω από το κεφάλι μας. Συμφωνούμε ότι κάπου πρέπει να δημιουργηθεί βιομηχανική ζώνη στην Άνδρο, όχι όμως στην περιοχή που μένουμε. Και η ιστορία πάει λέγοντας… Όλοι ζητάμε, όλοι θέλουμε και όλοι απαιτούμε οι  «καυτές πατάτες» να πάνε μακριά μας.

Αυτό που ξέρω και έχω δει στην πράξη, είναι ότι τα περισσότερα ζητήματα είτε μικρά, είτε μεγάλα μπορούν να λυθούν αρκεί αυτός που ηγείται να εμπνέει ενότητα, να έχει όρεξη για δουλειά, πολιτική βούληση, αντικειμενικότητα στις αποφάσεις, να πιστεύει ότι οι σωστές μελέτες φέρνουν αποτέλεσμα και το κυριότερο να φροντίζει και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα ολόκληρης της περιοχής ευθύνης του.

Δυστυχώς αυτή η χαοτική κατάσταση  ξεκινάει από εμάς τους ίδιους επειδή δεν αποβάλλουμε αυτή τη νοοτροπία και συνεχίζεται από τους εκλεγμένους που κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια, δεν κάνουν απολύτως τίποτα για σπάσουν τα «τείχη» ανάμεσά μας. Η Άνδρος εδώ και μια δεκαετία αποτελεί ενιαίο Δήμο και κανείς από όσους έχουν θητεύσει -και δεν αναφέρομαι μόνο στους Δημάρχους- δεν έχει καταφέρει να αρθεί αυτός ο τοπικισμός.

Η Άνδρος χρειάζεται ικανούς ανθρώπους να διοικούν, ανεξάρτητα από την περιοχή που ξεκίνησαν. Η Άνδρος χρειάζεται να λειτουργούμε κι εμείς οι πολίτες συλλογικά και να παλεύουμε όλοι μαζί με ένα κοινό στόχο που δεν είναι άλλος από την ανάπτυξη.

Κι επειδή πολλοί μιλούν για την Κυριακή λες και θα δούμε αγώνα επικράτησης ανάμεσα σε Υδρούσα και Χώρα, ψηφίστε βάσει ικανοτήτων μιας και οι δύο υποψήφιοι έχουν δοκιμαστεί σε θέση διοίκησης. 

Στον απόηχο των εκλογών της Κυριακής θα ήθελα να κλείσω με μία ανάρτηση του Δικαστικού Αντιπροσώπου του Εκλογικού Τμήματος Μακροταντάλου, που βρήκα τυχαία στο facebook και με έβαλε σε άλλες σκέψεις, θετικές… Η αλήθεια είναι ότι με συγκίνησε γιατί παρουσιάζει με τον πιο ουσιαστικό τρόπο ποιοι είναι οι Ανδριώτες τελικά… 

Αντριάνα Μπόθου

61036171_10157296589958838_7614497465529532416_n

«Δημοτικό σχολείο Μακροτάνταλο Άνδρου. Το εκλογικό μου τμήμα. Στο πιο απομακρυσμένο χωριό του νησιού. Βίωσα μία υπέροχη εμπειρία. Εκεί που οι άνθρωποι – οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι – έχουν πραγματική αγωγή του πολίτη και συνδράμουν με την καρδιά τους όταν είναι εφορευτική επιτροπή, δίχως να προσπαθούν να τη σκαπουλάρουν όπως στα αστικά κέντρα. Εκεί που ο όρος φιλοξενία υφίσταται ακόμα. Μου έφεραν φαγητό – 20 km μακριά – από μόνοι τους, χωρίς να είναι στο budget κάποιου συνδυασμού. Η 18ωρη όσμωση μαζί τους μου υπενθύμισε βασικά πράγματα. Οι κουβέντες μας – αλλά και τα αποτελέσματα τους – ήταν μια κραυγή αγωνίας μιας άλλης Ελλάδας, που νιώθει να μην μπορεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς της αστικής ζωής. Εις το επανιδείν!»

 

 

 

3 Σχόλια

  1. tentz

    Πολύ ωραία η στοχευμενη ανάρτηση σας αλλά βαρεθήκαμε πια αυτήν την καραμέλα για Δήμαρχο από την περιοχή μας… Πόσο σκόπιμα ξεχνάτε ότι ο πρώτος Δήμαρχος του ενιαίου Δήμου Άνδρου ήταν ο Γλυνός από το Κορθι και ότι στις επόμενες εκλογές του 2014 ο Σουσουδης ουσιαστικά κατέβηκε, χωρίς αντίπαλο αφού είχε απέναντι του τον Μαλταμπε (Ήμαρτον) και βγήκε από την πρώτη Κυριακή. Βρείτε τίποτα πιο πιστευτό από την καραμέλα

    Reply
  2. Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ

    Προς αποκατάσταση της αλήθειας, το 2014 ο Σουσούδης κατέβηκε χωρίς αντίπαλο, έχοντας απέναντί του όχι τον Μαλταμπέ μόνο του και μοναδικό υπεύθυνο της εμβληματικής ήττας που υπέστη η Ανδριακή Ενότητα. Ο Μαλταμπές ήταν επικεφαλής του κεντρικού πυρήνα του συνδυασμού του Γλυνού, επομένως αυτοί ήταν εξίσου υπεύθυνοι για την εκδήλωση οργής και απόρριψης από το εκλογικό σώμα. Οι ίδιοι ξαναεμφανίστηκαν υπό νέα ηγεσία και στις εκλογές του 2019…….τώρα θα τους φταίει ο Λοτσάρης;

    Reply
  3. Νίκος

    .. πρέπει να σκεφθούμε και άλλα πράγματα που θα ξεχωρίσουν τον επόμενο Δήμαρχο ..περα των γνώσεων …ένα από αυτά είναι η προσωπικότητα του υποψηφίου , η άψογη ( μετ” επαίνων από πανελλαδική συγκριση) διεκπεραίωση του έργου του , η καλοσύνη , η άνετη προσέγγιση καθενός από εμάς στο Δημαρχείο ..και στον Δήμαρχο ( συμβουλές σε ιατρικά θέματα )με αγάπη και ανιδιοτέλεια. δεκτικός με μια καλή ομάδα πραγματωσης..ναι ο κος Σουσουδης είναι ο δικός μας άνθρωπος..

    Reply

Αφήστε το Σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *